Nie ma człowieka, który nie zastanawiałby się nad jutrem ludzkości. Nieznane i tajemnicze po prostu od zawsze intrygowało! Na szczęście od zarania dziejów znajdują się wśród nas wybrańcy, którzy mniej czy bardziej dokładnie potrafią zajrzeć w mroki przyszłości. Dzięki nim możemy się domyślać, co nas czeka i właśnie ich wizje uczynił tematem swej niewielkiej książki Andrzej Sieradzki "Wizje jasnowidzów".

W niniejszej pracy chcę rozważyć kwestię użyteczności jasnowidzenia. Wydaje się, iż istotniejsza jest sprawa jego realności. W tym drugim przypadku napotykamy na pewne problemy, mianowicie nie wiadomo jakim językiem mamy mówić o jasnowidzeniu. Język potoczny jest pełen słów kolokwialnych i infantylnych. Język naukowy natomiast nie przystaje do przedmiotu z racji tego, iż naukowcom ubzdurało się patrzeć na świat przez szkła mikroskopów a nie własne oczy.